معنی شعر نیایش فارسی هفتم

‎‎چهارشنبه, ۲۶ آذر ‎۱۳۹۹

معنی شعر نیایش فارسی هفتم

 نیایش 



خداوندا، به حقّ نیک مردان *** که احوال بَدَم را نیک گردان

خدایا، تو را به حق انسان های نیک و درستکار قسَم می دهم که حال بد مرا خوب کنی.

 

مکن ما را از این درگاه، محروم *** چو گنجشکان، مران ما را ازین بوم

ما را از درگاه خودت محروم نکن و مانند گنجشک ها از این سرزمین دور نکن.

 

زبانی ده که اسرار تو گوید *** روانی ده که دیدار تو جوید

زبانم را طوری کن شایستگی این را داشته باشد که رازهای تو را بگوید و جانم را چنان کن که مشتاق و علاقه مند دیدار تو باشد.

 

دلم در آتش غفلت مسوزان *** به معنی شمع جانم برفروزان

کاری کن که دلم در غفلت و جهل نسوزد و تاریکی های دلم را به نور معنویات روشن کن ( یا شمع عشق را در دلم روشن کن).

 

کنون گردست گیری، جای آن هست *** که گر دستم نگیری، رفتم از دست

هم اکنون اگر مرا کمکم کنی، به راه می آیم اما اگر دستم را نگیری و در این غفلت رها کنی، من نابود می شوم.

 

مکن دورم ز نزدیکان درگاه *** به راه آور مرا، کافتادم از راه

من را از نزدیکان و دوستانت دور نکن. به راه راست هدایتم کن زیرا از راه درست منحرف شده ام.

 

تو را خوانم به هر رازی که خوانم *** تو را دانم به هر چیزی که دانم

در همه اسرار و رازهایم تو را صدا میزنم و در همه چیز تو را یاد می کنم.

 

نظرات (۰)
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
تجدید کد امنیتی
Arrow دانلود اپلیکیشن